سپس فرمود:مي داني چرا كودك وديوانه،از خوردن داروئي كه برايسلامتي آنها وبرطرف شدن مرض مفيد است،خودداري مي كنند؟زيرا از منافع دارو بي اطلاعند! قسم به آن خدائي كه محمد رابهپيامبري مبعوث كرد، هر كسيكه براي مرگ ،خودش راآنچنان كه بايد ،آمادهكند،مرگ براي او از داروئي كه مريض را از بين ببرد،مفيدتراست
اگر مؤمنين بدانند كه بعداز مردن،خداوند چه نعمتهائي براي آنان آماده كرده است،مرگ را طلب مي كنند ومردن در نظرشان،از داروئي كه نزدافرادعاقل ،براي ازبين بردن مرضها،استفاده مي نمايند،نافع تر است «تأخير توبه فريب خوردنست وامروز وفردا كردن،سرگرداني است وعذرتراشي در برابر خدا،نابوديست واصرار برگناه،آسودگي از مكرخداست كه خدا ميفرمايد:«ولايأمن مكرالله الاّ القوم الخاسرون»فقطزيانكاران از مكر خدا ايمن هستند.
امام صادق (عليه السلام) فرمود: «آيه «أمّن يجيب المظطرّ اذا دعاه و يكشف السّوء و يجعلكم خلفاء لأرض» درباره قائم از آل محمد(صلى الله عليه وآله وسلم) نازل شده است. به خدا سوگند، او همان مضطرّ درمانده اى است كه چون در مقام ابراهيم دو ركعت نماز گزارد و فرج خويش از خدا بخواهد، خداوند دعايش را اجابت كند و بديها را برطرف سازد و او را در زمين خليفه قرار دهد
